تبليغاتX
نـــــــــــیــــــــکــــــاح

..:: حسرت یک دیدار ::..

حسرت روزهای با تو بودن را توی باغچه نگاهم می کارم. خود را می آزارم. نمی دانم . شاید دارم خودم را از زندگی اخراج می کنم. دارم خاکستری می شوم. برفهای نشسته، روی کلبه دلتنگی ام را با حسرتی که در گلویم پنهان کرده ام ذوب می کنم. خانه، خراب شده روی سرم. من سرهمه. می دوم . این اطراف، جریانی هست که می بردم سوی آفتابی ترین قصه ها. می روم. در جویبار صداهایی نا آشنا . مسیری گم. راهی سراشیب. یکسره می روم به ناکجا آباد. می ایستم ،روی لبه انتظار. گلهای رز را هدیه ات کنم. سیب می آورم، سیب، سپید بختی می آورد.

می آیم تا ببینمت. تا شتربان قافله جهیزیه برانت باشم .عروس زندگی ام را سوار بر شتر چموش دوستی ام می کنم. نیمه راه، شن که در لای هوا می پیچد، خود را به شترمی بندم. ای دریغ که تو رفته ای . و من به افسارشتر دل خوش کرده ام. طوفان بند نمی آید. من خودم را پشت شترپنهان می کنم. بوی تو را در فضا حس می کنم. چتری می آورم ،تا باران می دوم. آب را درسپیدی آسمان می بینم. هر لحظه سرشار از باران است. و من سرشار از مبهمی نمی دانم هایم.

صبرازکف داده ام . قلم میزنم، دلتنگی ام را ،با یاد تو . نقش می زنم ، آسمان را با سپیدی قلبم. با آبی دستانم. جریانی می شوم درامتداد طلوع. غروب را می پوشانم، زیراشکهای بی اختیارم . از رفتن متنفرم. دست بر دیده می ایستانم تا رفتن خورشیدم را نبینم. می دانم فردا را طلوعی است . و خورشید من نیز بازخواهد گشت. می دانم پرنده کوچیده من باز به کلبه کوچک دلتنگی ام باز می گردد. افسوسم ازآن است که پیش از آنکه دیداری دوباره درپیش باشد ، رفتنی برای پاهای من رقم خورده باشد.و سپید پوش خاکهای خاکستری شده باشم.

 

خورشید بی من نیز طلوع می کند. بی من هزار کوچ در پی است. وهزاربازگشت درکار. و من یک بارمی روم. مثل عاشق شدنم . که تنها یک بارعاشق شدم. تنها و تنها یکبار. و تنها و تنها یکباراست که می میرم.

 

هزار بار دلم شکست. هزار بارعروسک شدم. هزار بارلالایی عاشقانه شنیدم. خوابم که نبرد هیچ. خوابم را پریشان کرد. جز تو هیچ صدای عاشقانه ای مرا به خواب نمی برد، تا بیاسایم. دلتنگ روزهای با تو بودنم. می خواهم جاری شوم در دفتر خاطراتم. می خواهم تا شب نشده. چند سطری بردلتنگی هایم بیفزایم. حس مرگ، دور و برم پرسه می زند. می خواهم تا شب نشده، ورق پاره ای سیاه کنم.بنگارم از تو . از خودم . از آنچه هنوز ته قلبم مانده و هنوز برزبانم نیامده. واژه ها قفسی شده اند برای احساسم. کاش تنها . کاش تنها و تنها یکبار، دیدنی دوباره درکار بود. تا گرمی حیات را در قلبم حس می کردم.

 

مرگ، بر گلویم ، بر راهم. بر نفسم چنگ انداخته. نفسم دارد بند می آید. حس ترس بر من غالب می شود. خیره خیره، به روزهای رفته می اندیشم. سهم خود را می شمارم. تنهایی هایم را. و این سهم من است: تنهایی . تنهایی . تنهایی .......

 

مرا باور کن. پیش از آنکه آخرین سطرم را نبودن ورق بزند. من، زندگی هستم !!!

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سلامی به بلندای بلند ترین ندای خواستن

سلامی به گرمای احساس دوست داشتن به شما دوستان خوبم

راستش دیگه نمی خواستم آپ کنم .... خواستم برم ..... ولی با خودم گفتم بهتر از اینجا جــــایی رو

نمی تونم پیدا کنم تا حرفامو بزنم ... پس برگشتم و دوباره دست به قلم شدم و اینگونه نوشتم  ...

 

دوستون دارم .. با تمام وجود

   

نوشته شده توسط منصور در سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1385
تا روزهای آفتابی دیدار
ای آفریدگار صبح!

در جشن با شکوه روزی که آغاز می شود و در تمامی روزهایی که شیرینی نام تو بر لبانم می نشیند..من عهد دیرینه ی خویش را با صاحب صبح و امام عصر تازه می کنم و دست بیعتم را در زلال دستانش معطر می سازم تا شعر سپید این عشق در صحن دلم تکرار شود.

طراوت جاری این عهد و بیعت..هرگز از باغ خاطرم بیرون نمی رود و پیوسته شال سبز محبتش را بر گردن می نهم تا نوازشگر شانه های لرزانم باشد.

ای اجابت کننده ی هر دعا!

پنجره ی قلب منتظران رو به آسمان بیکرانت گشوده است تا به یک اشارت تو٬غبار غم و اندوه غیبت از دلها برخیزد و چشم ها به تماشای باران ظهور بنشیند.

خدایا!

شب یلدای هجران را به یمن ظهور ماه کاملش٬ کوتاه کن که شب پرستان٬ همچنان چشم بر صبح صادقش بسته اند و ما مومنان ٬طلوع خورشید جمالش را نزدیک می دانیم.

                                                                                                                      (ر-احمدی)

    از طرف یک دوست   

http://beshghardash.blogfa.com

                                                         

 

}

٬

   

نوشته شده توسط منصور در جمعه بیست و دوم اردیبهشت 1385
کاش حقیقت داشت

امروز مشغول ورق زدن دفتري هستم كه مدت ها ست درچمندان فراموشيم در حال شمردن لايه هاي غبار رويش بود . دفتري از جنس عشق ، علاقه ، محبت و  ..

دفتري كه هر برگ آن با خط زيبا و عكس هاي دل دلرباي تو تزئين شده است .

هر بند آن خاطره با تو بودن را برايم زنده مي كند و هرعكسش همچون خنجري زهر آلود قلبم را مي سوزاند .

همه چیز با دیدن روی زیبایش شروع شد . وقتی نگاهم در چشمانش افتاد پرچم عشقش در دلم برافراشته شد . از نگاهش پاکی و صداقتش را خواندم .

از شادی حال پرنده ای را داشتم که در آسمانها در حال پرواز و اوج گرفتن بود .

چشم از دیدن رخسارش بر نداشتم . در وجودش گم شده بودم . ناگه متوجه نگاهش شدم . به چشمانم نگاهی کرد و لبخندی زد . شاید او هم شعله عشق را در چشمانم دید . آه که لبخندش چه شیرین بود .

هنوز روزهای با هم بودن را از خاطر بیرون نمی کنم . روزهایی که بی هم توان زندگی نداشتیم .

 

 

ولی ...

اکنون اندوهی سنگین دلم را می فشارد . توان فریاد ندارم .

دانه هاي اشك از گونه هايم سرازير مي شود و دفتر تشنه را سيراب مي كند . با خود مي گويم :

كاش به دنيا نمي آمدم  .

كاش تو را نمي ديدم .

كاش چشمهاي دلربا و معصوم تو را نگاه نمي كردم تا عشق را بياموزم .

كاش بوسه بر لبان سرخت نمي زدم تا شهد عشق را در وجودم بريزي .

كاش گرمي دستانت را روي صورتم حس نمي كردم تا محبت را بياموزم .

كاش گرمي نفست را بر روي صورتم حس نمي كردم .

كاش گرمي عشقت را در آغوش نمي گرفتم .

كاش رقص موهاي بلندت را در لاي انگشتانم نمي ديدم .

كاش لبخند هاي دلنشينت لرزه بر قلب عاشقم نمي انداخت .

كاش زيبايي وصف نشدني ات مرا اسير خود نمي كرد .

اي كاش ، كاش حقيقت داشت .

 

 

 

 

 

   

نوشته شده توسط منصور در جمعه پانزدهم اردیبهشت 1385
..: بعد دیدار تو :..

 

                                                   بعد دیدار تو

 

تو مثل راز پائيزي و من رنگ زمستانم

                                                                         چگونه دل اسيرت شد، قسم به شب نمي دانم

 

تو مثل شمعداني ها پر از رازي و زيبايي

                                                                          و من در پيش چشمان تو مشتي خاك گلدانم

 

 تو دريايي تريني ، آبي و آرام وبي پايان

                                                                          و من موج گرفتاري اسير دست طوفانم

 

 تو مثل آسماني مهربان و آبي و شفاف

                                                                          و من در آرزوي قظره هاي پاك بارانم

 

نمي دانم چه بايد كرد با اين روح آشفته

                                                                          به فريادم برس اي عشق من امشب پريشانم

 

تو دنياي مني بي انتها و ساكت و سر شار

                                                                          و من در اين دنياي دور از غم مهمانم

 

 تو مثل مرز احساسي قشنگ و دور از نامعلوم

                                                                          و من در حسرت ديئار چشمت رو به پايانم

 

تو مثل مرهمي بر بال بي جان كبوتر ها

                                                                          و من هم يك كبوتر تشنه باران در مانم

 

 بمان امشب كنار لحظه هاي بيقرار من

                                                                          ببين با تو چه رويائي است رنگ شوق چشمانم

 

 

**********************************************************************

 

               تکیه گاه

 

سرت رو بذار رو شونهام خوابت بگيره

بذار تا آروم دل بي تابت بگيره

بهم نگو از ما گذشته ديگه ديره

حتي من از شنيدنش گريم مي گيره

 

بذار رو سينم سر تو

چشماي خيس و تر تو

بذار تا سير نگات كنم

بو بكشم پيرهن تو

بغل كن و بچسب بهم

بكش دوباره دست بهم

جز تو كسي رو ندارم

نزديك تر از نفس بهم

 

سرت رو بذار رو شونهام خوابت بگيره

بذار تا آروم دل بي تابت بگيره

بهم نگو از ما گذشته ديگه ديره

حتي من از شنيدنش گريم مي گيره

 

وقتي چشات خوابش مياد

آدم غماش يادش مياد

يه حالتي تو چشماته

كه عشق خودش باهاش مياد

 

سرت رو بذار رو شونهام خوابت بگيره

بذار تا آروم دل بي تابت بگيره

بهم نگو از ما گذشته ديگه ديره

حتي من از شنيدنش گريم مي گيره

 

*************************************************************************

 

خدا حافظ برو من با دعایم

                              

                                   جاده ای از نور می سازم

   

                                                                   و اشکم ساربان راه خواهد شد .....

 

 

 **************************************************************************                                                                     

                                                                             

سلام .. خوبید ... بازم می خوام ازتون تشکر کنم ... از بابت همه اون چیز هایی که من در این مدت از شما یاد گرفتم .... و از دوستی که این مطلب آخری رو برام فرستاد .. ممنونم

 

 

   

نوشته شده توسط منصور در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385